Κινηματογράφος και Θεσσαλονίκη

Το «φλερτ» των Θεσσαλονικιών με τον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1924, όταν δημοσιεύματα του τοπικού τύπου ανήγγειλαν το γύρισμα ταινιών από αντιπρόσωπο μεγάλης κινηματογραφικής εταιρίας με τη συμμετοχή ερασιτεχνών ηθοποιών. Υποτίθεται ότι ήταν έτοιμο το πρώτο σενάριο και άμεσα επικείμενη η έναρξη των γυρισμάτων, ενώ η επωνυμία της εταιρίας γράφτηκε ότι ήταν S.A.D.A.C.. Άλλα πάλι δημοσιεύματα επέμεναν ότι η πρώτη ταινία «καθαρώς ελληνικής υποθέσεως» με Θεσσαλονικείς ηθοποιούς θα γυριζόταν από τη «Φωτοελεκτρίκ φλιμ» των Φοίβου και Αγγοπιάν.

Ακολούθησαν οι ανολοκλήρωτες προσπάθειες του Δημήτρη Καμινάκη τη διετία 1925-1926 και ο «Οδυσσεύς Ανδρούτσος», η πρώτη ταινία μυθοπλασίας από τη Θεσσαλονίκη. Τα επόμενα χρόνια ο οπερατέρ Ηρακλής Φοίβος θα κινηματογραφούσε διάφορα ζουρνάλ: μια ταινία 1000 μέτρων από τους παμμακεδονικούς αγώνες το Σεπτέμβριο του 1925, τη γιορτή στην Ιταλική Σχολή Βιλλαΐντα με αφορμή την έβδομη επέτειο κήρυξης του φασισμού στην Ιταλία (Μάρτιος 1927), την εκδρομή στη Θάσο και τις αρχαιοπρεπείς γιορτές που διοργανώθηκαν στον αρχαίο ναό του Απόλλωνα στο νησί (Ιούλιος 1928), τα καλλιστεία για την εκλογή της Μις Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1929, την επίσκεψη του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη το Απρίλιο του 1929 κλπ.

Το Σεπτέμβριο του 1926 η «Ηροφίλμ» κινηματογράφησε μια εκδρομή του Οδοιπορικού Συνδέσμου από τη Βέροια στη Φλώρινα, με τη κάμερα να καταγράφει το ξεκίνημα του ταξιδιού με το τρένο, τους παιάνες της φιλαρμονικής Φλώρινας κατά την υποδοχή των ταξιδιωτών, τους στρατιωτικούς αγώνες στο Γυμναστήριο της πόλης με την παρουσία μουσικής από τις φρουρές Βέροιας και Φλώρινας κλπ..

Γενικά, η παρουσία κινηματογραφικής κάμερας αποτελούσε ένα πρώτης τάξεως διαφημιστικό δέλεαρ. Το Φεβρουάριο του 1927, τα εγκαίνια ενός εργοστασίου αλλαντοποιίας, εδωδιμοπωλείου και ζυθοπωλείου στη διαγώνιο Τσιμισκή και Μεγάρου Βαλαούρη απευθύνονταν πρωτίστως σε όσους «θέλουν να ποζάρουν σε κινηματογραφική ταινία»! Αντίστοιχα, όταν δυο χρόνια μετά εγκαινιαζόταν το πρώτο χαλύβδινο σπίτι στη Θεσσαλονίκη επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως, δέλεαρ για τους προσκεκλημένους ήταν η λήψη ταινίας από την επίσκεψή τους στο σπίτι, αλλά και από την προηγούμενη παρουσία τους στον κινηματογράφο Πατέ (στην προβολή μιας γερμανικής ταινίας της κατασκευαστικής εταιρίας).

Η κινηματογραφική κάμερα ήταν κίνητρο για τη συμμετοχή και σε μια εκδρομή στην Έδεσσα στις 3 Αυγούστου 1930 με συμμετοχή κατοίκων της Θεσσαλονίκης, της Βέροιας, της Νάουσας, της Φλώρινας και του Αμύνταιου, όπως διαφημίστηκε στις εφημερίδες της συμπρωτεύουσας.

Στα τέλη του 1930, στις εφημερίδες της Θεσσαλονίκης δημοσιεύτηκε η αγγελία μιας εταιρίας με έδρα το... χωριό Βαθύλακκος, η οποία είχε την επωνυμία «Ανώνυμος Ελληνομακεδονική Κινηματογραφική Εταιρία (ΑΕΜΚΕ)» και αναζητούσε «δεσποινίδας ή αρτίστας δυναμένας να παίζωσιν εις κινηματογραφικήν ταινίαν», υποσχόμενη μισθό «ικανοποιητικώτατο ή ποσοστά εκ της ταινίας».

Τελικά η ΑΕΜΚΕ βούλιαξε σε... βαθύ λάκκο, για ν’ ακολουθήσει το σκάνδαλο της «Έξαρχος φιλμς», που προκάλεσε αναστάτωση. Το 1932 ήρθε το «Μοιραίον», που όμως δεν στάθηκε μοιραίο για την ανάπτυξη της κινηματογραφίας στη Θεσσαλονίκη. Κι ας έγραφε ο τύπος της πόλης ότι λειτουργούσαν κινηματογραφικές εταιρίες έτοιμες να γυρίσουν φιλμ «σονόρ και παρλάν» κι ας δημοσιεύονταν και σχετικές διαφημιστικές αγγελίες αναζήτησης συνεργατών. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να γυρίζεται μια ακόμη ταινία από τον Δημήτρη Καμινάκη με τίτλο «Σαν την νύχτα εκείνη» και πρωταγωνιστή και πάλι τον Χριστοδούλου, ωστόσο η ταινία δεν προβλήθηκε ποτέ.

Πηγές:
Δημοσιεύματα των θεσσαλονικιώτικων εφημερίδων Μακεδονία (Σεπτέμβριος, Οκτώβριος 1924· Σεπτέμβριος 1926· Φεβρουάριος 1927· Φεβρουάριος 1929· Ιούλιος 1930· Φεβρουάριος 1932), Μακεδονικά Νέα (Οκτώβριος 1924), Το Φως (Μάιος 1925), καθώς και του περιοδικού Κινηματογραφικός Αστήρ (Ιούνιος 1924).

ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: «Ελληνική ραψωδία»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου